WTCT Dolomieten

Dolomieten 2018

Op 17 juni 2018 was het weer zover. Groep 1, Het vlaggenschip van de WTC-Tubbergen, kon op weg naar de tweejaarlijkse fietsweek. Dit jaar werd er gefietst in de Dolomieten. Tien leden maakten de gang naar Canazei. Een toeristisch dorpje in het hart van de Dolomieten. 

 De groep bestond uit Marthijn Mulder, Hans Oude Ophuis, Johan Versteeg, Ruud Bies, Hennie Engbers, Gerard Olijmulder, Peter Brugging, Jonny Stundebeek, Gerwin Pol en Jurgen Nijland. De weersvooruitzichten waren prima. Alle ingrediënten voor een schitterende week.

 

Dag 1. Tubbergen – Canazei

De dag voor vertrek waren de auto’s ingepakt en de fietsen op de dragers geplaatst. De weken ervoor waren de puntjes al op de ‘i’ gezet in de talloze trainingsritten. Het routeboek (met dank aan Marthijn) beloofde veel afzien, maar vooral ook weer veel prachtige routes. De rit van Tubbergen naar Canazei duurde een uur of elf. Het vertrek was om zeven uur. Via de Duitse Autobahn, Oostenrijk en tot slot de prachtige Sellapas kwamen we in de vooravond aan in Canazei. Eerst inchecken en de kamers indelen en dan aan het eten. Via de uitbater van de Bed And Breakfast ‘Cesa Planber’ kwamen we uit bij ‘La Cantinetta’. De meesten bestelden iets typisch Italiaans. Pizza, Lasagne of pasta.  Jonny had wel zin in Spaghetti Carbonara, maar dan zonder ei. Het gezicht van de ober sprak boekdelen. Na een lekkere maaltijd geflankeerd met een heerlijke weizen werd het tijd om te slapen. De dag van morgen beloofde zwaar te worden.

Dag 2. Sella – Gardena - Campolongo – Valparola – Campolongo - Pordoi

Na een heerlijk ontbijt konden we op pad voor een rondje van 114 kilometer en 3224 hoogtemeters.  Het welbekende Sellarondje met een lus langs de Valparolapas. Wat de grootste indruk maakt is de enorme schoonheid van het gebied. Prachtige groene weiden, imposante rotspartijen en een schitterende route met vele ‘tornantes’. De Sellapas is een gemiddeld steile klim van 11 kilometer met bovenop de col een geweldig uitzicht. De percentages van de Gardena zijn minder spectaculair. Dat kunnen we niet zeggen van het omliggende landschap. Daarna de Campolongo, een mooie loper die twee keer op het programma stond in verband met de ‘8’ vormige lus die vandaag werd gefietst. Van de Campolongo naar de Valparola. Bij de Valparolapas werd door de vier clubgenoten die als eerste boven waren een ploegleiderswagen van Bahrain-Merida gespot. Even later kwam Nibali boven, die vlak onder de top nog net werd ingehaald door Gerwin. Na het maken van een groepsfoto vervolgde Nibali zijn weg. Al met al erg leuk voor hem om met onze toppers op de foto te mogen. De Campolongo werd voor een tweede keer aangedaan en daarna mocht de Pordoi nog beklommen worden. Gelukkig een goedlopende pas met vriendelijke stijgingspercentages. Het was een schitterend rondje in een prachtig gebied onder prima weersomstandigheden. Wat wil een mens nog meer.

Dag 3. Passo San Pellegrino – Passo di Valles

Voor de tweede fietsdag werd gekozen voor een wat korter rondje met vooral wat minder hoogtemeters. Met de dag ervoor nog ‘in de benen’ in combinatie met het warme weer en de onregelmatige klim werd het toch nog flink afzien. Bovenop de Passo San Pellegrino was er weer de ploegleiderswagen van Bahrain Merida. Nu kon de hele groep Nibali aanschouwen. Hans deed nog een poging om een shirtje los te praten, maar dat lukte niet.  De Passo di Valles was een stuk steiler dan de Pellegrino en daarmee ook flink zwaar. Het was een erg rustige route met weinig verkeer. Hierdoor kon volop worden genoten van deze klim. Het uitzicht vanaf de pas was adembenemend. Net na de afzink van de Passo di Valles werd Hans gestoken door een bij. Het resultaat was een lip van Bijbelse omvang. Het eten van een ijsje is dan al een hele opgave, zo bleek. Met een zakje ijs werd geprobeerd de ergste zwelling tegen te gaan. Er moesten echter zalf en pillen aan te pas komen om de zwelling weer te onderdrukken.  Het weerhield Hans ‘Mad lipz’ Oude Ophuis niet om er de volgende dag weer vol in te vliegen.

Dag 4. Rustdag. Bezoek Sas Pordoi

Vandaag was het tijd voor ontspanning. Even een moment van rust voor de benen. Er werd gekozen voor een uitstapje naar Sas Pordoi. Met de kabelbaan werden we gedropt op 2950 meter hoogte. Het was half tot zwaar bewolkt, maar ondanks dat waren de uitzichten fenomenaal. Er werd een korte wandeling gemaakt naar Refugio Forcella Pordoi. Tot slot werd er nog een gezellige groepsfoto geschoten op het hoogste punt van deze reis. Op de Passo Pordoi werd nog een bezoek gebracht aan het oorlogsmuseum. De rest van de dag was voor het schoonmaken van de fietsen en het recupereren van de voorgaande dagen.  

Dag 5. Fedaia, Giau, Falzarego, Fedaia

Dag 5 stond vooraf al te boek als de koninginnerit. 113 kilometer en 3570 hoogtemeters. De laatste 5 kilometer van de laatste pas die beklommen moest worden (Fedaia van de oostkant) kende een gemiddeld stijgingspercentage van 11% met uitschieters van 15%. Een venijnige klim, zeker met ook al de westkant van de Fedaia, de Falzarego en de Giau in de benen. Langzaam betrok de lucht en begon het te regenen en te onweren. De laatste man boven kwam drijfnat aan in de Refugio Fedaia. Vanwege het slechte weer en het natte wegdek werd rustig afgedaald. ’s Avonds bestelde Hans in dit Duitstalige deel van Italië nog een ijsje met ‘deux bulbs vanille’.

Dag 6. Gardeccia, Costalunga, Ciampi

De laatste dag leek met ‘slechts’ drie beklimmingen, 66 kilometer en 1685 hoogtemeters een rustig dagje te worden. De eerste klim kende echter een gemiddeld stijgingspercentage van 9,2% met op een einde een kilometer met een gemiddelde van 13,3% en stroken van 17%. Een beest van de klim waarbij met elke trap het voorwiel een beetje van de grond kwam. De Passo Di Costalungo was een stuk vriendelijker met 4,5% over 9 kilometer. Deze werd dan ook fluitend beklommen. Als toetje van deze geweldige week stond de klim naar Ciampi op het programma. Een klim over een smalle weg door een rustig bergdal. Een niet al te lange klim met soms toch nog stevige stroken tot 15%. Een waardige afsluiter voor een schitterende fietsweek in de Dolomieten. ’s Avonds werden de auto’s alvast ingepakt voor de terugreis een dag later. Het was een fantastische week.

01-07-2018

Jurgen Nijland