Fietsweek Groep 1

Saint Jean de Maurienne

Fietsweek Maurienne WTC Tubbergen, groep 1

De groep: Gerrit ter Grote, Hans Oude Ophuis, Jonny Stundebeek, Ruud Bies, Johan Versteeg, Peter Brugging, Rik Paalhaar, Hennie Engbers, Toon Lucas, Gerard Olijmulder, Marthijn Mulder en Jurgen Nijland.

Het plan: Medio 2015 kwam het plan om met groep 1 van WTC Tubbergen naar Saint Jean de Maurienne af te reizen. Het dal waarin Saint Jean de Maurienne ligt is bij de wielerliefhebbers vooral bekend van de Telegraphe, Galibier, Madeleine,  Croix de Fer en de Glandon. Tijdens de Tour De France van 2015 was te zien dat het dal ook nog een aantal minder bekende, maar misschien nog wel mooiere beklimmingen kent, zoals Col de Chaussy (met het adembenemende Lacets de Montvernier) en Col de Mollard. Marthijn Mulder had een uitgebreid routeboek samengesteld waardoor de mannen met klassementsambities zich konden verdiepen in de zwaarte en het profiel van de etappes.


Het Hotel

We hebben overnacht in hotel Saint George in het centrum van Saint Jean de Maurienne. Een prima hotel dat goed is ingericht voor de wielrenner. ’s Avonds werd er gegeten bij Taverne Saint Antoine. De kok had iedere avond een heerlijke maaltijd bereidt. Het Engels van de lokale bevolking is niet al te best, dus de communicatie verliep niet al te vloeiend. Sinas, bitter lemon, 7up zijn blijkbaar geen bekende termen in Frankrijk. Gelukkig waren Hans en Jonny mee. Twee heren die zich in het buitenland prima verstaanbaar weten te maken. Zelfs Hans kon echter niet duidelijk maken dat hij liever vanille vla had dan chocoladevla. Toen Hans over Milli Vanilli begon gaf de uitbater van de Taverne het uiteindelijk op.

De etappes:

Rit 1: La Toussuire, Cold Du Mollard

La Toussuire en Col du Mollard zijn twee mooie opwarmers voor de beklimmingen die komen gaan in de rest van de week. Beide beginnen en eindigen in Maurienne en zijn niet te lang en niet te steil (10 kilometer á 8%). Onderaan de klim moest Ruud terug naar het hotel vanwege problemen met zijn fiets. Ruud reed de rest van de dag een eigen programma. Hans gaf als tip mee om de eerste klim volle bak op te rijden. Zodra de eerste zegen binnen is geeft dat een morale boost. In het verleden heeft deze tactiek Hans vele ereplaatsen bezorgd maar is voor hem ook duur aan taxikosten gebleken. Na de eerste opgaande meters zorgden Hans, Toon, Gerard, Marthijn en Rik reeds voor een breuk in het peloton. Zo was in de eerste etappe al duidelijk dat er een select groepje voor de prijzen zou gaan rijden. Hans heeft geprobeerd de ritzege te kopen. Ondanks dat er in de groep veel exponenten van het oude wielrennen vertegenwoordigd waren ging hier gelukkig niemand op in. In de afdaling van La Toussuire was er pech voor Peter. Hij is later door Jonny en Gerard opgehaald met de bus.

Terug bij het hotel werd eerst de schade aan de fiets van Peter hersteld. Daarna volgde de tweede beklimming van de dag. De Col du Mollard. Een mooie beklimming met prachtige uitzichten. Op deze beklimming kreeg het klassement verder vorm met de usual suspects van voren. Bovenop lag een mooi bergmeertje. Tijd voor een verfrissende duik. In de afdaling was er pech voor Toon. Een tweede busrit was nodig om Toon van de berg te halen. De afdaling van de Mollard richting Villangrondan bleek heel technisch door de ontelbare haarspeldbochten. Deze afdaling moet vast ook een hele mooie klim zijn. Ruud bevestigde ons vermoeden want hij kwam via deze kant van de Mollard omhoog.  

 ll

Verfrissing op Col de Mollard

Rit 2: Lacets de Montvernier, Col de Chaussy, Col du Glandon, Croix de Fer

Dag twee mochten we Lacets de Montvernier op. 18 haarspeldbochten op een lengte van 3 kilometer. Het stijgingspercentage van gemiddeld 8% viel gelukkig mee zodat we konden genieten van de prachtige uitzichten richting Col de Chaussy. Vanwege zijn kapotte fiets reed Toon vandaag met de bus achter de groep aan. Het weer was duidelijk minder dan de dag ervoor. Boven Maurienne pakten zich donkere wolken samen en waren enkele onweersklappen te horen. Bovenop de col de Chaussy was iedereen net voor de bui binnen. In het restaurant op de col werd genoten van een minuscuul kopje koffie. Uiteindelijk bleek dat we “café americain” moesten bestellen voor een flinke bak leut. In de afzink van de Chaussy was de weg al weer behoorlijk opgedroogd. We kwamen uit aan de voet van de Madeleine. Na nog enkele kilometers afdalen konden we via La Chambre door naar de beklimming van de Glandon. Vanuit La Chambre is dit een beest van een klim. Het grootste deel kent een stijgingspercentage tussen de 7% en 9%. De laatste 3 kilometers zijn de steilste met een gemiddeld stijgingspercentage tussen de 9% en 11% met pieken van boven de 13%. Na de Glandon was het nog een klein stukje verder klimmen naar de Croix de Fer. Twee prachtcols voor de prijs van één.ll

 

Lacets de Montvernier


Café americain op Col de Chaussy


Rit 3: Col de Iseran

Op de derde fietsdag stond de beklimming van de Iseran op het programma. Het letterlijke en figuurlijke hoogtepunt van de fietsweek. Toon ging van start op een gehuurde fiets. Helaas voor hem was deze fiets 20 gram zwaarder dan zijn eigen fiets. Dat werd dus afzien! Door de flinke afstand vanaf Maurienne reden we met de bus naar het op 1390 meter hoogte gelegen Lanslebourg. Er moest een hoogteverschil van 1380 meter worden overbrugd op een afstand van 31 kilometer. Na een korte steile klim van een paar kilometer volgden een aantal kilometers vals plat. Vanaf Bonneval Sur Arc begint de beklimming pas echt. Met percentages tussen de 7 en 12% over een lengte van 10 kilometer een stevige klim. Meest indrukwekkend aan deze klim is echter de hoogte. Met haar 2770 meter is dit de hoogste racefietscol van Europa. Bovenop de Col ontvouwde zich als beloning voor de klimmers, mede door het mooie weer, een prachtig bergpanorama. Er werd rustig de tijd genomen om wat te drinken en het maken van foto’s. Hans verdeed zijn tijd door ruzie te maken met de uitbaatster van het restaurant. Hij kreeg uiteindelijk geen water mee in zijn bidon. In de afdaling werd de tijd genomen om een aantal foto’s te maken van de indrukwekkende sneeuwwallen aan de zijkant van de weg. De pauze was in het prachtige dorpje Bonneval Sur Arc. Na een lekkere pizza waren we klaar voor de rest van de afdaling naar Lanslebourg. Eenmaal in het dorp aangekomen daalde een groep van 6 man verder af naar Saint Jean de Maurienne. De rest ging terug met de bus. 

 


Rit 4: Col de Madeleine

De Madeleine is een prachtige regelmatige klim met een lengte van 19 kilometer en een hoogteverschil van 1529 meter. De beklimming begon in La Chambre. Onderweg werden we onder luid gejoel van toeters en een megafoon aangemoedigd door deelnemers aan een vrijgezellenfeest. Op de top was er nog een sprint a deux tussen Jurgen Nijland en Johan Versteeg. Laatstgenoemde trok aan het langste eind en wist bij zijn eindspurt ook nog Peter Brugging te remonteren. Voor het monument op de col was het uiteraard tijd voor de groepsfoto. Na een welverdiende bak koffie met gebak werd begonnen aan een prachtige afdaling. Het was een stuk kouder dan een dag eerder, dus regenjasjes aan. Ruud Bies maakte in de afdaling een schuiver en liet hierdoor nog wat stukken huid achter op de Madeleine. Een vervelende smet op een verder prachtige vakantie.

Marthijn, Rik en Jurgen hebben ten slotte nog Les Karellis bedwongen. Een klim van 10 kilometer tegen 8% met uitzicht op het dal van Maurienne. De klim eindigde in een afzichtelijk skioord. Niet de koninklijke grandeur van de Iseran, maar wel gewoon een lekkere klim en het sportieve slot van een prachtige week.



De prestaties:

Op de laatste dag is gezamenlijk het eindklassement opgemaakt. Onbetwiste eindwinnaar is Marthijn Mulder. Op elke col van betekenis was hij als eerste boven. Op de tweede plaats vinden we de patron die al jarenlang de kopgroep van de WTCT domineert, Gerard Olijmulder. De derde plaats in het eindklassement was voor Rik Paalhaar. Een knappe prestatie voor deze jonge debutant. De eerste man die buiten de prijzen viel was Hans Oude Ophuis. Hans reed verrassend sterk en hoefde voor de verandering eens niet een taxi te bellen. Toon Lucas maakte door zijn extra “rustdag” geen kans op een goede eindklassering. Deze malheur brak zijn moreel niet want hij was constant in de kopgroep te vinden en ging hij met de besten omhoog. Allemaal leuk, die prijzen, maar zoals altijd bij groep 1 stonden saamhorigheid en het plezier voorop. Onder het groepsmotto “samen uit, samen thuis” werd elke etappe de “rode lantaarn” met gejuich onthaald en waren de prestaties van ondergeschikt belang. Al met al een bijzonder geslaagde week.

 

De nasleep:

Na de rit op de Madeleine werden de bussen alvast ingepakt. Het was de bedoeling om de volgende dag om 5 uur in de ochtend te vertrekken. De eigenaresse van het hotel had voor ons allemaal een voedselpakket klaargemaakt voor onderweg. Ruud had door zijn schuiver last van zijn lies en heeft via de eigenaresse van het hotel krukken weten te regelen. Het inpakken van de bus vorderde gestaag. Op het terras wordt nog genoten van een biertje.

“Staan alle fietsen in de bus?”

“Ja!”

Vroeg naar bed en de volgende ochtend om 5 uur waren we onderweg. Eenmaal in Tubbergen bleek dat er toch nog een fiets ontbrak. Twee weekjes welverdiende rust voor Hennie dus. Uiteindelijk komt alles op z’n pootjes terecht. Zowel Hennie als Ruud zitten inmiddels weer op de fiets.

Meer foto's klik hier

 

 

 

Andere verslagen